Waarom ik geloof in stilstaan en anders kijken

Als ik heel eerlijk ben, verlangt mijn hart er al heel lang naar dat mensen mogen ontdekken dat ze er gewoon mogen zijn. Zoals ze zijn. Niet eerst aangepast, sterker, rustiger, leuker of beter gemaakt, maar met alles wat bij hen hoort.

Ik weet inmiddels ook uit mijn eigen leven hoe belangrijk dat is. Ik heb momenten gehad waarop ik precies wist dat ik even moest stoppen om te kijken wat er in mij gebeurde. Alleen had ik daar soms helemaal geen zin in. Ik was moe, leeg en alles was me te veel. Dan kon ik alleen nog maar chagrijnig doen of onaardig reageren. Om iets kleins kon ik vanbinnen wel huilen. Ik wist best dat er iets onder zat, maar wilde daar op dat moment helemaal niet naar kijken.

Tot ik op een gegeven moment dacht: zet het maar allemaal aan tafel. Mijn boosheid, verdriet, vermoeidheid, gedachten en mijn behoefte om even met rust gelaten te worden. Het mocht er gewoon zijn.

Juist door niet meer te vechten tegen wat ik voelde, ontstond er ruimte om nieuwsgierig te worden. Wat gebeurt er eigenlijk in mij? Waarom reageer ik zo? Wat heb ik nodig? Waar probeer ik mezelf misschien tegen te beschermen?

Het liet me opnieuw zien hoe gemakkelijk we alleen naar gedrag kijken. Iemand wordt boos, trekt zich terug of wil alles zelf regelen. We zien wat iemand doet, maar weten vaak helemaal niet wat eronder zit.

Ik geloof dat er juist daar zoveel te ontdekken valt. We hebben allemaal onze eigen eigenschappen, talenten, verlangens en dromen. Tegelijkertijd dragen we ervaringen met ons mee die iets met ons hebben gedaan. Soms hebben we daardoor mooie kanten van onszelf verstopt of manieren ontwikkeld om onszelf te beschermen.

Ook binnen ons eigen gezin ontdekken we dat steeds opnieuw. We zijn met vier verschillende mensen, ieder met eigen eigenschappen en behoeften. Natuurlijk hebben we mooie momenten, maar er zijn ook irritaties, misverstanden en dagen waarop het allemaal niet zo lekker loopt. We leren luisteren, sorry zeggen, grenzen aangeven, ruimte geven en elkaar weer vinden. Soms gaat dat goed, soms absoluut niet. Ook dat hoort bij onze reis.

Ons christelijke geloof is voor ons een belangrijke basis. Ik geloof dat God ieder mens kent, ziet en liefheeft. Ik geloof in Jezus als Genezer, Redder en Bevrijder en in de Heilige Geest als Trooster en Helper. Het geeft mij vertrouwen dat we niet alleen onderweg hoeven te zijn, ook wanneer we zelf even niet weten hoe we verder moeten.

Vanuit alles wat we zelf meemaken, leren en ontdekken, is Saf4 ontstaan. Een plek waar we onze verhalen, spellen, uitdagingen en reizen willen delen. Voor kinderen en volwassenen, voor gezinnen en mensen die met anderen werken. Omdat ik graag wil dat iedereen iets kan ontdekken, bieden we mogelijkheden met én zonder geloof.

Ik hoop dat mensen door Saf4 soms even stoppen, zichzelf of iemand anders op een nieuwe manier bekijken en iets ontdekken wat ze eerder nog niet zagen. Misschien een talent, een behoefte, een oude overtuiging of gewoon het besef dat niet alles meteen opgelost hoeft te worden.

Want we zijn allemaal onderweg. Ieder met ons eigen verhaal en onze eigen schatten. Wat we onderweg ontdekken, mogen we met elkaar delen.

Liefs, Anke ❤️